Nowotwór jelita grubego

Nowotwór jelita grubego

rak_jelita
Rak jelita grubego rozwija się w okrężnicy, wyrostku robaczkowym lub odbytnicy. Tak jak w przypadku płuc przez długi okres guz rośnie nie dając o sobie znać. Jest drugą co do częstotliwości przyczyną zgonów na nowotwory złośliwe w Polsce, a zapada na niego rocznie 19 kobiet na 100 tysięcy. Przypada głównie na 8 dekadę życia.

Przed wystąpieniem nowotworu pojawiają się pojedyncze polipy lub zapalenie jelita. Następnie dochodzi do rozrostu nabłonka gruczołowego, który przekształca się w gruczolaka. Gdy pojawiają się pierwsze symptomy, często jest za późno na skuteczne wyleczenie. Do objawów należą między innymi: długotrwałe zaparcia i rozwolnienia, uczucie niepełnego wypróżnienia, nudności, utrata wagi z powodu braku apetytu, krwawienie z odbytu, wzdęcia.

Duży wpływ na powstanie choroby ma styl życia – dieta uboga w witaminy i mikroelementy, ale bogata w krwiste mięso i tłuszcze zwierzęce, palenie papierosów, unikanie aktywności fizycznej. Może być także uwarunkowana genetycznie z powodu mutacji genów: APC, DCC, p53, NOD2, KRAS, CHECK2. Dziedziczącym tę chorobę (w wyniku mutacji genów MSH1 i MSH2 zwanej zespołem Lyncha) zaleca się przeprowadzanie zabiegów kolonoskopii co dwa lata. Kolonoskopia jest także badaniem przesiewowym, pomaga wykryć guz i pobrać jego wycinek do szczegółowej analizy. Dodatkowo można wykonać USG jamy brzusznej, tomografię komputerową, endosonografię, rezonans magnetyczny, morfologię krwi, badanie kału, które potwierdzą diagnozę i pomogą ustalić stadium zaawansowania choroby.

Nowotwór jelita grubego może przybierać różne formy ze względu na rodzaj guza i występowanie przerzutów. Leczenie przebiega tak jak w przypadku innych nowotworów. W zależności od stadium przeprowadza się  operację (i amputację), radioterapię i chemioterapię lub łączy się te metody. Przy późnym wykryciu i występowaniu przerzutów stosuje się leczenie paliatywne wydłużające życie i zmniejszające dolegliwości. Zapadalność na to schorzenie redukuje o połowę regularne przyjmowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych. W profilaktyce wtórnej zaleca się regularne badanie na obecność utajonej krwi w kale.