Czerniak

Czerniak

czerniak
Stanowi około 5% nowotworów złośliwych skóry człowieka i dotyczy głównie osób starszych, szczególnie po 60-tce. Częściej występuje u osób piegowatych, z jasna karnacją i dużą ilością znamion na ciele. Jedną z ważniejszych przyczyn występowania nowotworów skóry jest nadmierna opalenizna w wyniku działania promieni słonecznych lub ultrafioletowych (szczególnie oparzenia słoneczne przebyte w dzieciństwie). Mogą powodować występowanie czerniaka lub mniej agresywne przypadki – raka płaskonabłonkowego i podstawnokomórkowego. Jego odmianą jest także nowotwór błony naczyniowej oka.

Lekarze dermatolodzy i onkolodzy zalecają wizytę kontrolną, jeśli zaobserwujemy u siebie nowe asymetryczne znamiona lub powiększenie, zmianę kształtu czy barwy już istniejących. Do niepokojących objawów zaliczyć możemy także: krwawienie, owrzodzenie, świąd i ból zmiany skórnej. Czerniak często występuje w sąsiedztwie już istniejących „pieprzyków”. Choroba ta jest dziedziczna za sprawą mutacji genów CDKN2A, CDKN2B i CDK4.

Rozpoznanie zachodzi za pomocą badania dermoatoskopowego, czyli rozpoznania klinicznego. Zmianę wycina się wraz ze zdrowymi tkankami wokół niej i bada histopatologicznie – jest to podstawowa forma terapii. Często prowadzi to do całkowitego wyleczenia. Natomiast jeśli mamy do czynienia z zaawansowanym stadium i z przerzutami, przeprowadza się biopsję węzła wartowniczego i wycina się okoliczne węzły chłonne. Gdy nie ma takiej możliwości stosuje się immunoterapię, leki celowane (inhibitory), a w razie nieskuteczności radioterapię lub chemioterapię. Nowotwór ma tendencję do nawracania i przerzutów do płuc, mózgu, wątroby i kości.